
kolleeg
[ˈkolːeːk]
colleague, coworker
- noun
- A2
- Work
Forms
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kolleeg | kolleegid |
| Genitive | kolleegi | kolleegide |
| Partitive | kolleegi | kolleege |
| Illative | kolleegisse | kolleegidesse |
| Inessive | kolleegis | kolleegides |
| Elative | kolleegist | kolleegidest |
| Allative | kolleegile | kolleegidele |
| Adessive | kolleegil | kolleegidel |
| Ablative | kolleegilt | kolleegidelt |
| Translative | kolleegiks | kolleegideks |
| Terminative | kolleegini | kolleegideni |
| Essive | kolleegina | kolleegidena |
| Abessive | kolleegita | kolleegideta |
| Comitative | kolleegiga | kolleegidega |
Examples
Ta on minu kolleeg.
He/she is my colleague.
Kolleegid aitasid mind.
Colleagues helped me.
Common combinations
uus kolleeg
new colleague
kolleegiga nõu pidama
to consult a colleague
Related words
In Estonian
Inimene, kellega töötatakse samas asutuses või valdkonnas
Definitions, examples and word forms are partly based on the EKI Combined Dictionary (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb), licensed under CC BY 4.0. Dictio has edited and added to them. Sources and licenses