kolleeg
[ˈkolːeːk]
коллега
- существительное
- A2
- Работа
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | kolleeg | kolleegid |
| Генитив | kolleegi | kolleegide |
| Партитив | kolleegi | kolleege |
| Иллатив | kolleegisse | kolleegidesse |
| Инессив | kolleegis | kolleegides |
| Элатив | kolleegist | kolleegidest |
| Аллатив | kolleegile | kolleegidele |
| Адессив | kolleegil | kolleegidel |
| Аблатив | kolleegilt | kolleegidelt |
| Транслатив | kolleegiks | kolleegideks |
| Терминатив | kolleegini | kolleegideni |
| Эссив | kolleegina | kolleegidena |
| Абессив | kolleegita | kolleegideta |
| Комитатив | kolleegiga | kolleegidega |
Примеры
Ta on minu kolleeg.
Он/она мой коллега.
Kolleegid aitasid mind.
Коллеги помогли мне.
Частые сочетания
uus kolleeg
новый коллега
kolleegiga nõu pidama
посоветоваться с коллегой
Связанные слова
По-эстонски
Inimene, kellega töötatakse samas asutuses või valdkonnas
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии