
minevik
[ˈminevik]
past
- noun
- A2
- Time
Forms
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | minevik | minevikud |
| Genitive | mineviku | minevike |
| Partitive | minevikku | minevikke |
| Illative | minevikusse | minevikesse |
| Inessive | minevikus | minevikes |
| Elative | minevikust | minevikest |
| Allative | minevikule | minevikele |
| Adessive | minevikul | minevikel |
| Ablative | minevikult | minevikelt |
| Translative | minevikuks | minevikeks |
| Terminative | minevikuni | minevikeni |
| Essive | minevikuna | minevikena |
| Abessive | minevikuta | mineviketa |
| Comitative | minevikuga | minevikega |
Examples
Minevik on möödas.
The past is over.
Ta ei räägi oma minevikust.
He doesn't talk about his past.
Common combinations
kauge minevik
distant past
minevikku meenutama
to recall the past
Antonyms
Related words
In Estonian
möödunud aeg ja selles toimunud sündmused
Definitions, examples and word forms are partly based on the EKI Combined Dictionary (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb), licensed under CC BY 4.0. Dictio has edited and added to them. Sources and licenses