kontekst
[ˈkontekst]
context, setting
- noun
- A2
- Communication
Forms
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kontekst | kontekstid |
| Genitive | konteksti | kontekstide |
| Partitive | konteksti | kontekste |
| Illative | kontekstisse | kontekstidesse |
| Inessive | kontekstis | kontekstides |
| Elative | kontekstist | kontekstidest |
| Allative | kontekstile | kontekstidele |
| Adessive | kontekstil | kontekstidel |
| Ablative | kontekstilt | kontekstidelt |
| Translative | kontekstiks | kontekstideks |
| Terminative | kontekstini | kontekstideni |
| Essive | kontekstina | kontekstidena |
| Abessive | kontekstita | kontekstideta |
| Comitative | kontekstiga | kontekstidega |
Examples
Seda lauset tuleb mõista kontekstis.
This sentence must be understood in context.
Ajaloolises kontekstis oli see tähtis otsus.
In a historical context, it was an important decision.
Common combinations
ajalooline kontekst
historical context
kontekstist välja võtma
to take out of context
Related words
In Estonian
Ümbrus ja seosed, mis aitavad millegi tähendust mõista
Definitions, examples and word forms are partly based on the EKI Combined Dictionary (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb), licensed under CC BY 4.0. Dictio has edited and added to them. Sources and licenses