tunnistaja
[ˈtunːistɑjɑ]
очевидец, очевидица, свидетель, свидетельница
- существительное
- A2
- Право и документы
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | tunnistaja | tunnistajad |
| Генитив | tunnistaja | tunnistajate |
| Партитив | tunnistajat | tunnistajaid |
| Иллатив | tunnistajasse | tunnistajatesse |
| Инессив | tunnistajas | tunnistajates |
| Элатив | tunnistajast | tunnistajatest |
| Аллатив | tunnistajale | tunnistajatele |
| Адессив | tunnistajal | tunnistajatel |
| Аблатив | tunnistajalt | tunnistajatelt |
| Транслатив | tunnistajaks | tunnistajateks |
| Терминатив | tunnistajani | tunnistajateni |
| Эссив | tunnistajana | tunnistajatena |
| Абессив | tunnistajata | tunnistajateta |
| Комитатив | tunnistajaga | tunnistajatega |
Примеры
Ta on tunnistaja.
Он свидетель.
Tunnistaja andis ütluse.
Свидетель дал показания.
Частые сочетания
pealtnägijast tunnistaja
свидетель-очевидец
tunnistaja ütlus
показание свидетеля
Связанные слова
По-эстонски
inimene, kes näeb pealt mingit sündmust, näiteks õnnetust või kuritegu
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии