
ootamatu
[ˈoːtɑmɑtu]
неожиданный, нежданный, внезапный, непредвиденный, нечаянный, негаданный
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | ootamatu | ootamatud |
| Генитив | ootamatu | ootamatute |
| Партитив | ootamatut | ootamatuid |
| Иллатив | ootamatusse | ootamatutesse |
| Инессив | ootamatus | ootamatutes |
| Элатив | ootamatust | ootamatutest |
| Аллатив | ootamatule | ootamatutele |
| Адессив | ootamatul | ootamatutel |
| Аблатив | ootamatult | ootamatutelt |
| Транслатив | ootamatuks | ootamatuteks |
| Терминатив | ootamatuni | ootamatuteni |
| Эссив | ootamatuna | ootamatutena |
| Комитатив | ootamatuga | ootamatutega |
Примеры
Asi on võtnud minu jaoks ootamatu pöörde.
Дело приняло для меня неожиданный оборот.
Tõnu surm oli ootamatu.
Смерть Тыну была неожиданной.
Частые сочетания
ootamatu külaline
неожиданный гость
ootamatu uudis
неожиданная новость
ootamatu kingitus
неожиданный подарок
Связанные слова
По-эстонски
selline, mida (või keda) ei osatud oodata, ette näha või aimata
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии