
notar
[ˈnotɑr]
нотариус
- существительное
- B1
- Право и документы
- Работа
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | notar | notarid |
| Генитив | notari | notarite |
| Партитив | notarit | notareid |
| Иллатив | notarisse | notaritesse |
| Инессив | notaris | notarites |
| Элатив | notarist | notaritest |
| Аллатив | notarile | notaritele |
| Адессив | notaril | notaritel |
| Аблатив | notarilt | notaritelt |
| Транслатив | notariks | notariteks |
| Терминатив | notarini | notariteni |
| Эссив | notarina | notaritena |
| Комитатив | notariga | notaritega |
Примеры
Sõidame kohe praegu Paidesse notari juurde.
Поехали сейчас же в Пайде к нотариусу.
Ta töötab notarina.
Он работает нотариусом.
Частые сочетания
tegutsev notar
практикующий нотариус
notari juurde minema
идти к нотариусу
notarit külastama
посетить нотариуса
Связанные слова
По-эстонски
sõltumatu ametiisik, kes sooritab notariaaltoiminguid, nt tõestab tehinguid, dokumentide ärakirjade õigsust ja allkirjade ehtsust
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии