luu
[ˈluː]
кость
- существительное
- A1
- Тело
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | luu | luud |
| Генитив | luu | luude |
| Партитив | luud | luid |
| Иллатив | luusse | luudesse |
| Инессив | luus | luudes |
| Элатив | luust | luudest |
| Аллатив | luule | luudele |
| Адессив | luul | luudel |
| Аблатив | luult | luudelt |
| Транслатив | luuks | luudeks |
| Терминатив | luuni | luudeni |
| Эссив | luuna | luudena |
| Абессив | luuta | luudeta |
| Комитатив | luuga | luudega |
Примеры
Luu on tugev.
Кость крепкая.
Koer närib luud.
Собака грызёт кость.
Частые сочетания
koera luu
кость собаки
tugev luu
крепкая кость
Связанные слова
По-эстонски
Kõva kehaosa, mis kuulub luustikku ja toetab keha
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии