
hein
[ˈhein]
сено
- существительное
- B1
- Предметы быта
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | hein | heinad |
| Генитив | heina | heinte |
| Партитив | heina | heinu |
| Иллатив | heinasse | heintesse |
| Инессив | heinas | heintes |
| Элатив | heinast | heintest |
| Аллатив | heinale | heintele |
| Адессив | heinal | heintel |
| Аблатив | heinalt | heintelt |
| Транслатив | heinaks | heinteks |
| Терминатив | heinani | heinteni |
| Эссив | heinana | heintena |
| Абессив | heinata | heinteta |
| Комитатив | heinaga | heintega |
Примеры
Traktor vedas põllult koorma heina.
Трактор вёз с поля воз сена.
Hobusele pandi heinu ette.
Лошади положили сено.
Частые сочетания
värske hein
свежая трава
heina niitma
трава косить
Связанные слова
По-эстонски
niitudel, põldudel vm kasvav rohi, mida kasutatakse hrl loomasöödana, selline rohi mahaniidetuna ja kuivatatuna, kasvav või lõigatud ja kuivatatud rohi, millega inimesed koduloomi söödavad
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии