
elutu
[ˈelutu]
безжизненный, неживой
- прилагательное
- A2
- Дом
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | elutu | elutud |
| Генитив | elutu | elutute |
| Партитив | elutut | elutuid |
| Иллатив | elutusse | elututesse |
| Инессив | elutus | elututes |
| Элатив | elutust | elututest |
| Аллатив | elutule | elututele |
| Адессив | elutul | elututel |
| Аблатив | elutult | elututelt |
| Транслатив | elutuks | elututeks |
| Терминатив | elutuni | elututeni |
| Эссив | elutuna | elututena |
| Абессив | elututa | elututeta |
| Комитатив | elutuga | elututega |
Примеры
Elutu keha lamas seal.
Безжизненное тело лежало там.
Bioloogias eristatakse elusat ja elutut loodust.
В биологии различают живую и неживую природу.
Частые сочетания
elutu keha
безжизненное тело
elutu loodus
неживая природа
Антонимы
Связанные слова
По-эстонски
Ilma eluta; elumärke mitte näitav
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии