röövel
[ˈrøːvel]
robber
- noun
- A2
- Law and documents
- Society
Forms
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | röövel | röövlid |
| Genitive | röövli | röövlite |
| Partitive | röövlit | röövleid |
| Illative | röövlisse | röövlitesse |
| Inessive | röövlis | röövlites |
| Elative | röövlist | röövlitest |
| Allative | röövlile | röövlitele |
| Adessive | röövlil | röövlitel |
| Ablative | röövlilt | röövlitelt |
| Translative | röövliks | röövliteks |
| Terminative | röövlini | röövliteni |
| Essive | röövlina | röövlitena |
| Abessive | röövlita | röövliteta |
| Comitative | röövliga | röövlitega |
Examples
Politsei püüdis röövli kinni.
The police caught the robber.
Röövlid ründasid panka.
Robbers attacked the bank.
Common combinations
röövli kinni püüdma
to catch a robber
relvastatud röövel
armed robber
In Estonian
inimene, kes võtab vägivalla või ähvardusega teiste vara
Definitions, examples and word forms are partly based on the EKI Combined Dictionary (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb), licensed under CC BY 4.0. Dictio has edited and added to them. Sources and licenses