rumeenlane
[ˈrumeːnlɑne]
румын, румынка
- существительное
- B1
- Общество
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | rumeenlane | rumeenlased |
| Генитив | rumeenlase | rumeenlaste |
| Партитив | rumeenlast | rumeenlasi |
| Иллатив | rumeenlasse | rumeenlastesse |
| Инессив | rumeenlases | rumeenlastes |
| Элатив | rumeenlasest | rumeenlastest |
| Аллатив | rumeenlasele | rumeenlastele |
| Адессив | rumeenlasel | rumeenlastel |
| Аблатив | rumeenlaselt | rumeenlastelt |
| Транслатив | rumeenlaseks | rumeenlasteks |
| Терминатив | rumeenlaseni | rumeenlasteni |
| Эссив | rumeenlasena | rumeenlastena |
| Абессив | rumeenlaseta | rumeenlasteta |
| Комитатив | rumeenlasega | rumeenlastega |
Примеры
Mu uus naaber on rumeenlane.
Мой новый сосед — румын.
Transilvaanias elavad rumeenlased, ungarlased ja sakslased.
В Трансильвании живут румыны, венгры и немцы.
Частые сочетания
tüüpiline rumeenlane
типичный румын
rumeenlased ja bulgaarlased
Румыны и болгары
Связанные слова
По-эстонски
Rumeenia põhirahva liige
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии