
rihm
[ˈrihm]
ремень, ремешок, пояс
- существительное
- B1
- Предметы быта
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | rihm | rihmad |
| Генитив | rihma | rihmade |
| Партитив | rihma | rihmu |
| Иллатив | rihmasse | rihmadesse |
| Инессив | rihmas | rihmades |
| Элатив | rihmast | rihmadest |
| Аллатив | rihmale | rihmadele |
| Адессив | rihmal | rihmadel |
| Аблатив | rihmalt | rihmadelt |
| Транслатив | rihmaks | rihmadeks |
| Терминатив | rihmani | rihmadeni |
| Эссив | rihmana | rihmadena |
| Абессив | rihmata | rihmadeta |
| Комитатив | rihmaga | rihmadega |
Примеры
Kotil on lai nahast rihm.
У сумки широкий кожаный ремень.
Harutasin kiivri rihmad lahti.
Я расстегнул ремешки шлема.
Частые сочетания
nahast rihm
кожаный ремень
rihma kinnitama
ремень подтверждать
Связанные слова
По-эстонски
nahast vm painduvast materjalist pikk tugev riba või pael, hrl vööna või kinnitusvahendina, nahast või riidest tugev pael (näiteks taljel või millegi kinnituseks)
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии