publik
[ˈpuplik]
публика, зрители
- существительное
- A2
- Общество
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | publik | publikud |
| Генитив | publiku | publikute |
| Партитив | publikut | publikuid |
| Иллатив | publikusse | publikutesse |
| Инессив | publikus | publikutes |
| Элатив | publikust | publikutest |
| Аллатив | publikule | publikutele |
| Адессив | publikul | publikutel |
| Аблатив | publikult | publikutelt |
| Транслатив | publikuks | publikuteks |
| Терминатив | publikuni | publikuteni |
| Эссив | publikuna | publikutena |
| Абессив | publikuta | publikuteta |
| Комитатив | publikuga | publikutega |
Примеры
Publik plaksutas.
Публика аплодировала.
Saalis oli palju publikut.
В зале было много публики.
Частые сочетания
publikule esinema
выступать перед публикой
publiku aplaus
аплодисменты публики
Связанные слова
По-эстонски
Inimesed, kes vaatavad etendust või võistlust või kuulavad kontserti
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии