
moment
[ˈmoment]
момент
- существительное
- A2
- Время
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | moment | momendid |
| Генитив | momendi | momentide |
| Партитив | momenti | momentisid |
| Иллатив | momendisse | momentidesse |
| Инессив | momendis | momentides |
| Элатив | momendist | momentidest |
| Аллатив | momendile | momentidele |
| Адессив | momendil | momentidel |
| Аблатив | momendilt | momentidelt |
| Транслатив | momendiks | momentideks |
| Терминатив | momendini | momentideni |
| Эссив | momendina | momentidena |
| Абессив | momendita | momentideta |
| Комитатив | momendiga | momentidega |
Примеры
Oota üks moment.
Подожди момент.
See oli oluline moment.
Это был важный момент.
Частые сочетания
oluline moment
важный момент
sobiv moment
подходящий момент
По-эстонски
väga lühike ajavahemik või tähtis hetk
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии