müts
[ˈmyts]
шапка, головной убор
- существительное
- A1
- Одежда
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | müts | mütsid |
| Генитив | mütsi | mütside |
| Партитив | mütsi | mütse |
| Иллатив | mütsisse | mütsidesse |
| Инессив | mütsis | mütsides |
| Элатив | mütsist | mütsidest |
| Аллатив | mütsile | mütsidele |
| Адессив | mütsil | mütsidel |
| Аблатив | mütsilt | mütsidelt |
| Транслатив | mütsiks | mütsideks |
| Терминатив | mütsini | mütsideni |
| Эссив | mütsina | mütsidena |
| Абессив | mütsita | mütsideta |
| Комитатив | mütsiga | mütsidega |
Примеры
Pane müts pähe, väljas on külm.
Надень шапку, на улице холодно.
Ta ostis endale uue mütsi.
Она купила себе новую шапку.
Частые сочетания
soe müts
тёплая шапка
mütsi pähe panema
надевать шапку
Связанные слова
По-эстонски
Pehme või jäik peakate
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии