ilmakaar
[ˈilmɑkɑːr]
сторона света, сторона горизонта, страна света
- существительное
- B1
- Природа
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | ilmakaar | ilmakaared |
| Генитив | ilmakaare | ilmakaarte |
| Партитив | ilmakaart | ilmakaari |
| Иллатив | ilmakaaresse | ilmakaartesse |
| Инессив | ilmakaares | ilmakaartes |
| Элатив | ilmakaarest | ilmakaartest |
| Аллатив | ilmakaarele | ilmakaartele |
| Адессив | ilmakaarel | ilmakaartel |
| Аблатив | ilmakaarelt | ilmakaartelt |
| Транслатив | ilmakaareks | ilmakaarteks |
| Терминатив | ilmakaareni | ilmakaarteni |
| Эссив | ilmakaarena | ilmakaartena |
| Абессив | ilmakaareta | ilmakaarteta |
| Комитатив | ilmakaarega | ilmakaartega |
Примеры
Millisest ilmakaarest täna tuul puhub?
С какой стороны света сегодня дует ветер?
Põhi on üks neljast ilmakaarest.
Север — одна из четырёх сторон света.
Частые сочетания
nelja ilmakaare suunas
на все четыре стороны света
kõigist ilmakaartest
со всех сторон света
Связанные слова
По-эстонски
suund vaatlejast horisondi teatavasse punkti, suund looduses või kaardil, teatav suund (looduses), näiteks põhi, ida, lõuna või lääs
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии