
hambaarst
[ˈhɑmpɑɑrst]
стоматолог, зубной врач
- существительное
- A2
- Здоровье
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | hambaarst | hambaarstid |
| Генитив | hambaarsti | hambaarstide |
| Партитив | hambaarsti | hambaarste |
| Иллатив | hambaarstisse | hambaarstidesse |
| Инессив | hambaarstis | hambaarstides |
| Элатив | hambaarstist | hambaarstidest |
| Аллатив | hambaarstile | hambaarstidele |
| Адессив | hambaarstil | hambaarstidel |
| Аблатив | hambaarstilt | hambaarstidelt |
| Транслатив | hambaarstiks | hambaarstideks |
| Терминатив | hambaarstini | hambaarstideni |
| Эссив | hambaarstina | hambaarstidena |
| Абессив | hambaarstita | hambaarstideta |
| Комитатив | hambaarstiga | hambaarstidega |
Примеры
Ma käin hambaarsti juures.
Я иду к стоматологу.
Hambaarst kontrollis mu hambaid.
Стоматолог проверил мои зубы.
Частые сочетания
hambaarsti juurde minema
идти к стоматологу
hambaarsti aeg
запись к стоматологу
Связанные слова
По-эстонски
Arst, kes ravib ja kontrollib hambaid ning suuõõnt
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии