eeldus
[ˈeːltus]
предположение, предпосылка
- существительное
- A2
- Предметы быта
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | eeldus | eeldused |
| Генитив | eelduse | eelduste |
| Партитив | eeldust | eeldusi |
| Иллатив | eeldusesse | eeldustesse |
| Инессив | eelduses | eeldustes |
| Элатив | eeldusest | eeldustest |
| Аллатив | eeldusele | eeldustele |
| Адессив | eeldusel | eeldustel |
| Аблатив | eelduselt | eeldustelt |
| Транслатив | eelduseks | eeldusteks |
| Терминатив | eelduseni | eeldusteni |
| Эссив | eeldusena | eeldustena |
| Абессив | eelduseta | eeldusteta |
| Комитатив | eeldusega | eeldustega |
Примеры
Minu eeldus on õige.
Мое предположение верно.
Hea keeleoskus on selle töö eeldus.
Хорошее знание языка — необходимое условие для этой работы.
Частые сочетания
vajalik eeldus
необходимая предпосылка
valel eeldusel
на основании ложного предположения
Связанные слова
По-эстонски
Arvamus, mida peetakse ilma tõendita tõeseks; ka vajalik tingimus
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии