
argument
[ˈɑrkument]
аргумент, довод
- существительное
- A2
- Общение
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | argument | argumendid |
| Генитив | argumendi | argumentide |
| Партитив | argumenti | argumente |
| Иллатив | argumendisse | argumentidesse |
| Инессив | argumendis | argumentides |
| Элатив | argumendist | argumentidest |
| Аллатив | argumendile | argumentidele |
| Адессив | argumendil | argumentidel |
| Аблатив | argumendilt | argumentidelt |
| Транслатив | argumendiks | argumentideks |
| Терминатив | argumendini | argumentideni |
| Эссив | argumendina | argumentidena |
| Абессив | argumendita | argumentideta |
| Комитатив | argumendiga | argumentidega |
Примеры
See on hea argument.
Это хороший аргумент.
Ta esitas tugeva argumendi.
Он представил веский аргумент.
Частые сочетания
veenev argument
убедительный аргумент
argumenti esitama
привести аргумент
Связанные слова
По-эстонски
põhjendus, millega toetatakse oma arvamust
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии