äär
[ˈæːr]
край, окраина, обочина
- существительное
- B1
- Предметы быта
Формы
| Падеж | Ед. ч. | Мн. ч. |
|---|---|---|
| Номинатив | äär | ääred |
| Генитив | ääre | äärte |
| Партитив | äärt | ääri |
| Иллатив | ääresse | äärtesse |
| Инессив | ääres | äärtes |
| Элатив | äärest | äärtest |
| Аллатив | äärele | äärtele |
| Адессив | äärel | äärtel |
| Аблатив | äärelt | äärtelt |
| Транслатив | ääreks | äärteks |
| Терминатив | ääreni | äärteni |
| Эссив | äärena | äärtena |
| Абессив | ääreta | äärteta |
| Комитатив | äärega | äärtega |
Примеры
Istu siia mu voodi ääre peale.
Сядь сюда на край моей кровати.
Kauss on ääreni marju täis.
Миска полна ягод до краёв.
Частые сочетания
jõe äär
река край
mere äär
берег моря
Связанные слова
По-эстонски
maa-ala, tee, veekogu vms piirjoon, sellega vahetult külgnev kitsas ala, mingi maa-ala väline piir ja selle juurde jääv ala
Определения, примеры и словоформы частично основаны на Объединённом словаре EKI (Eesti Keele Instituut, Sõnaveeb) по лицензии CC BY 4.0. Dictio отредактировал и дополнил их. Источники и лицензии